Jarosław Wanecki / News
Przedwiośnie odkrywa zaniedbania. Warto zawstydzić się, patrząc niczym w lustro, na część ulic, placów i budynków
Autor: Jarosław WaneckiW wielkim mieście rządzący powinni wciąż podejmować próby realizacji obietnic wyborczych, a jeszcze lepiej oczekiwań mieszkańców. Okresowe przeglądy nie powinny dotyczyć wyłącznie haseł, które nawoływały z kolorowych plakatów do głosowania, ale przede wszystkim spojrzenia wokół siebie.
Dla kogo nagroda Srebrnej Maski 2025? Jest pięć nominacji, w tym jedna podwójna, czyli łącznie dla sześciu osób
Narzekasz na bezsenność? Chcesz poprawić jakość snu? Co, jeśli tabletka z gipsu i mieszanki ziół nic nie da? [SIEDEM WAŻNYCH ZDAŃ]
Nienależyta staranność, nieodpowiednie warunki, brak zasad etyki zawodowej… Na co najczęściej narzekają pacjenci?
„Boże, (…) oddal od naszych ciał bóle zębów, zaś nasze dusze ustrzeż od grzechów”. Pierwsze takie sanktuarium w Polsce
Rezonans magiczny z WOŚP w tle, czyli oczywiste w onkologii badanie staje się wyzwaniem, gdy do hałasującej tuby musi wjechać dziecko
Jolu, druhno nasza, żyj w zdrowiu sto lat. Płock bez Ciebie byłby znacznie uboższy o krąg ludzi z iskrą w rękach i głowach
Energetyki idą do dentysty. Zmiany, które powodują, są nieodwracalne
Chodźcie z nami kupić bilet na kolejne premiery przez następne pół wieku. Sto lat Szanownym Komediantom!
Świat żyje startem załogowej misji kosmicznej Sojuz 17, w Polsce rusza elektrownia „Bełchatów”, a Płock znów ma teatr
Mieliśmy nigdy nie powstać, chcieli nas włączyć do Warszawy, a właśnie obchodzimy koralowy jubileusz „na swoim”
Przyszedłem, Wojtku, zgodnie z obietnicą złożoną na kilkanaście godzin przed Twoją śmiercią…
Zawsze pracuję w Wigilię. Czasami w sylwestra. Nigdy nie było łatwo. Cichą noc nie raz i nie dwa przerywa krzyk bólu
Pijemy, bo każda okazja jest dobra. Bierzemy środki nasenne. Zaprzedajemy duszę pracodawcy. A potem walimy pięściami w drzwi gabinetu…
„Przychodzi baba do lekarza…”. Czy mogą rozmawiać po partnersku…
Lubię stać w kolejce do lekarza. W kolejce uczę się pokory, zanim sam zawołam: „Następny proszę!”