Najpierw robimy porządek z dużymi reklamami. Efekty już widać. Ale będziemy dalej odsłaniać miasto. Pracy jest multum

– Gdyby miasto zdecydowało się wycofać z uchwały krajobrazowej, zrobiłoby ogromny krok wstecz. Byłoby to również nie w porządku w stosunku do tych, którzy do przepisów uchwały się zastosowali – mówi Michał Balski.

Ustawa krajobrazowa – tym mianem określa się uchwaloną w kwietniu 2015 r. nowelizację Ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Upoważnia ona rady gmin do podejmowania uchwał regulujących zasady i warunki umieszczania na ich terenie obiektów reklamowych. Do końca ub.r. zdecydowało się na to ok. 80 gmin.

W Płocku projekt wprowadzającej ład uchwały krajobrazowej* po raz pierwszy został wyłożony do wglądu i konsultacji w 2018 r. Część uwag uznano za zasadne, więc projekt został napisany od nowa.

W tym roku ratusz zaczął sprawdzać, kto się (nie) dostosował do uchwały, posypały się o decyzje o usunięciu nielegalnych reklam. Kto jest zadowolony z nowych przepisów, a kto czuje się przez nie skrzywdzony? Czy widać już efekty uchwały, czy może nasze otoczenie zmienia się za wolno?

Krwawy kawał mięcha pomiędzy majtkami a okularami… Nie razi was to? Najwyższa pora, by Płock nabrał elegancji

Rozmowa z Michałem Balskim

ARKADIUSZ ADAMKOWSKI: Dopiero co, jesienią ub.r., minął czas na dostosowanie się do nowej uchwały, a już kilka miesięcy później miasto ogłosiło konsultacje w sprawie jej nowelizacji. Czyżby była aż tak niedoskonała? Nie spełniała waszych oczekiwań?

MICHAŁ BALSKI, dyrektor ratuszowego wydziału Strategii, Architektury i Urbanistyki: – Nic podobnego, nie w tym rzecz. Nowelizacja nie jest żadną narzuconą koniecznością, nie wywracaliśmy zapisów obowiązującej uchwały do góry nogami. Nazwałbym to naturalnym procesem – bo dopiero, gdy uchwała zaczęła obowiązywać, mogliśmy dostrzec pola, na których można coś poprawić. O niektórych przepisach można powiedzieć, że okazały się, powiedzmy, mało życiowe, więc uznaliśmy, że należy je – z korzyścią dla tych, których one dotyczą – w większym czy mniejszym stopniu udoskonalić.

Na przykład?

– Jest zapis, że billboardy powinny mieć powierzchnię 18 m kw. Jeśli poprawki wejdą w życie, to będą one mogły być mniejsze. Albo taki: w 1. strefie**, tzw. zabytkowej, obejmującym Stare Miasto, eksponowany w celu zareklamowania się element musi być monochromatyczny. Czyli dopuszczany jest tylko jeden kolor. Według naszej propozycji takie kolory będą mogły być dwa, ułatwi to promowanie się wielu przedsiębiorcom.

Co jeszcze?

– W przypadku szyldów zamieszczanych nad witryną, między oknami a gzymsem, teraz mogą one zajmować maksymalnie 75 proc. pola reklamowego. Wzięliśmy jednak pod uwagę, że bywa, że ta przestrzeń ma tylko pół metra wysokości albo mniej. W takiej sytuacji szyld mógłby zajmować całe to pole.

W dalszym ciągu nie zgadzamy się na wyklejanie całych szyb, podtrzymujemy, że takie meganaklejki, czasem wyjątkowo pstrokate, nie mogą przesłaniać wnętrza sklepu, zakładu, instytucji… Ale rozumiemy – i tu powrócę do wzmianki o życiowym podejściu do przepisów – że są rodzaje działalności, przy których klienci mogą nie życzyć sobie, by oglądać ich z ulicy. Najprostszy przykład to gabinety lekarskie, salony kosmetyczne, fryzjerskie. Zgadzamy się więc w nowelizacji na stosowanie tzw. folii mrożonej.

O ile zmiany zostaną przegłosowane przez radnych, dopuścimy też umieszczanie szyldu nad furtką, jeśli byłby on w linii ogrodzenia. Dopuszczalne byłoby również choćby oznakowanie pojemników na odpady, umieszczanie – w strefie 2. i 3. – tablic kierunkowych.

Do 5 czerwca każdy mógł też przesłać swoje propozycje zmian uchwały, potem miało być przygotowane podsumowanie…

– … i prace nad nim jeszcze trwają. Gotowy raport zostanie przedstawiony radnym.

Koniec z obrzydliwymi banerami, nielegalnymi billboardami i szyldami, „zaklejonymi” witrynami sklepów. Ratusz zaczyna kontrole

Kilka tygodni temu w ratuszu było spotkanie, podczas którego trudno było nie odnieść wrażenia, że obecni na nim przedsiębiorcy, właściciele nośników reklamowych nie podzielają waszego entuzjazmu. Najbardziej zadowoleni byliby, gdyby miasto wycofało uchwałę krajobrazową w całości, ewentualnie wydłużyło okres dostosowawczy…

– … który – pamiętajmy o tym – tak naprawdę trwał cztery lata.

Były głosy o zbieraniu podpisów pod petycją w sprawie wycofania się z uchwały, tym bardziej, że miasto wcale nie musiało jej wprowadzać – krótko mówiąc: okazało się nadgorliwe.

– Nic mi nie wiadomo, aby taki dokument wpłynął do urzędu miasta.

A gdyby wpłynął?

– Wtedy zajęliby się nim radni.

Czyli wycofanie się z uchwały krajobrazowej jest hipotetycznie możliwe?

– To zależy od radnych.

A gdyby za tym zagłosowali?

– Miasto zrobiłoby ogromny krok wstecz. Byłoby to również nie w porządku w stosunku do tych, którzy do przepisów uchwały się zastosowali.

Brzydki Płock już nie wróci? Wspólna przestrzeń miejska wartością, która daje nam awans kulturowy

Podczas spotkania w ratuszu przedsiębiorcy podnosili, że muszą ponosić niemałe koszty usuwania reklam. Jeden z uczestników zwrócił się nawet do rzeczoznawcy, by ten przeanalizował uchwałę i ocenił możliwości umieszczenia nowych reklam na jego obiektach. I ten ocenił, że są one zerowe.

– Nie zgadzamy się z tą ekspertyzą. Nie chcę teraz wymieniać nazw obiektów, ale na konkretnych przykładach jestem w stanie wskazać, że takie możliwości reklamowania się – na elewacjach budynków, pylonach itd. – jednak są. Powtarzam to, o czym mówię od początku – zapraszam do rozmowy z nami, jesteśmy od tego, aby takie możliwości podpowiadać, rozwiewać wątpliwości. Jednocześnie nie możemy przystać na to, by – jak we wspomnianym przypadku – przed obiektem, w strefie staromiejskiej, stał billboard bez pozwolenia, na ogrodzeniu wisiały inne wielkie reklamy albo żeby ogromną część ściany frontowej zajmowała kolejna, w dodatku promująca coś, czego w ogóle już w środku nie ma.

A jeśli ktoś nie uzna waszej argumentacji?

– Jeszcze raz: bardzo zależy nam tym, żeby porozmawiać i jednak ostatecznie się porozumieć. Ale jak nie będzie takiej woli, konieczne będą kary. Niestety, takie decyzje są już wydawane.

Ile?

– Cztery. W stosunku do operatora i właścicieli pojedynczych nośników. To kilka-kilkanaście tysięcy zł.

Jechaliście ostatnio al. Kilińskiego? Albo koło zoo czy byłego dworca? Coś tam się zmieniło. Na lepsze [ZDJĘCIA]

Postawię się w roli adwokata przedsiębiorców. Załóżmy, że w czasie, gdy montowałem reklamy, nie musiałem ich legalizować. Czy w związku z tym teraz nie powinno się ich uznać za legalne? Czy prawo może działać wstecz? I czy ja mam prawo czuć się skrzywdzony – najpierw przez ustawę, a potem uchwałę?

– Dlatego każdy przypadek analizowany jest przez nas oddzielnie. Musimy ustalić wszystkie aspekty związane z posadowieniem takiej reklamy, kiedy to miało miejsce i jakie przepisy wówczas obowiązywały. Ale nade wszystko podkreślenia wymaga fakt, że Trybunał Konstytucyjny w swoim wyroku odnosi się do reklam mających zgodę budowlaną, a nie tych, na które nie było wymaganej zgody. Dlatego też uważam że takie reklamy podlegają obowiązkowi dostosowania.

Odsłaniamy miasto. Jaki jest, a jaki może być Płock – tym razem zapraszamy do fotozabawy: znajdź X różnic [WIDEO]…

Jeszcze jedna rzecz. Kolorystyka. Padła podczas spotkania sugestia, że proponuje się reklamy jednokolorowe, smutne, a przecież wiadomo, że aby była skuteczna, reklama musi być krzykliwa, powinna przyciągać wzrok…

– Jeden kolor obowiązuje obecnie jedynie w strefie zabytkowej.

Pan też, jak jeden z uczestników spotkania, uważa, że nowe czarno-białe szyldy reklamowe na galerii Mazovia wyglądają żałobnie, pogrzebowo?

– Jestem pełen uznania dla Mazovii, która w obliczu wejścia w życie uchwały zrobiła wszystko z własnej nieprzymuszonej woli. Wynajęli tam projektanta, który zajął się stroną wizualną. I on to zrobił. W nic nie ingerowaliśmy, nie narzucaliśmy kolorystyki.

A jakie jest pana osobiste zdanie na jej temat?

– Galeria nabrała elegancji, wszystko jest bardzo czytelne, bardzo mi się podoba.

Też tak uważam. Ale nie tylko Mazovia ubrała się w nowe szyldy.

– Galeria Wisła usunęła wielką siatkę reklamową, która zasłaniała obiekt, do tego pozmieniała szyldy, mają teraz te same rozmiary. Ona w odróżnieniu od Mazovii zdecydowała się na pozostawienie kolorów. Zmieniają się również Mosty.

Reklamoza według NIK. Jak polskie miasta (nie) radzą sobie z nielegalnymi reklamami w przestrzeni publicznej [ODSŁANIAMY MIASTO]

Gdzie jeszcze widać zmiany?

– Świetny przykład to budynek starego dworca przy Jachowicza i jego otoczenie. Nie ma już śladu po billboardzie i reklamach na zdecydowanej większości elewacji.

Korzystnie zaczynają wyglądać okolice Trasy ks. Popiełuszki po lewej stronie Wisły. Trochę trwało dochodzenie, kto ustawił tam billboardy i czy miał pozwolenie, ale stopniowo krajobraz jest już odsłaniany. Podobnie – Wyszogrodzka w okolicy skrzyżowania z Graniczną i salonu Volvo; ogromny billboard zniknął m.in. z sąsiedztwa pasa drogi prowadzącego do centrum. Na tej samej ulicy, ale na Podolszycach, w pobliżu banku PKO BP, pozostały tylko dwa billboardy, które mają pozwolenie, pozostałe zniknęły. To przykład sytuacji, w której ci, którzy mieli więcej nośników, skupiają się tylko na legalnych.

Całkiem blisko, wzdłuż Wyszogrodzkiej – widać to z McDonalda i stacji Orlenu – billboardy jednak wciąż stoją. Są przedmiotem naszego postępowania. W ogóle, jeśli chodzi o billboardy, to spotykamy się z twierdzeniami, że jeśli nie są związane z gruntem, to takie można było kiedyś stawiać bez przeszkód. A przez to wciąż są legalne. My uważamy inaczej – osadzenie w betonowym fundamencie nie powoduje, że nośnik nie jest związany z gruntem.

A jednak – uchwała krajobrazowa nie uchroni nas przed zalewem wyborczej banerozy. Już się zaczęło…

Kolejne charakterystyczne miejsce. Rzuca się w oczy brak reklam na większej części dość pokaźnego ogrodzenia Nowatora na skrzyżowaniu al Piłsudskiego i Otolińskiej.

– To prawda, choć kilka sztuk jeszcze pozostało [patrz – zdjęcie]. Wydaliśmy już decyzję o ich usunięciu, to kwestia tygodni, kiedy powinny zniknąć.

Aby być sprawiedliwym, wspomnę, że są też opinie, i jest ich wcale niemało, że miasto pod względem porządkowania reklam zmienia się zbyt wolno.

– Staramy się działać dokładnie, precyzyjnie. Powtórzę, że każdy billboard, każda reklama to oddzielna sytuacja, zapoznajemy się z archiwaliami, dokumentami, które wymagają interpretacji. Wszystko musi być sprawdzone, bo trzeba się liczyć z możliwością zaskarżenia. Tak stało się w przypadku jednego z operatorów, właścicieli billboardów, którzy zaskarżyli uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, teraz w drugiej instancji zajmuje się nią Naczelny Sąd Administracyjny. To po pierwsze. A po drugie – najpierw chcemy zrobić porządek z dużymi reklamami. Po to, żeby było widać efekt.

Podsumowując – robota absolutnie nie jest wykonana, nie kończymy jej.

To teraz ja podam przykład – wyklejone reklamami pawilony wzdłuż al. Kobylińskiego, począwszy od skrzyżowania z Bielską.

– To dobry przykład. One nie mogą tak wyglądać. Pracy przy odsłanianiu budynków, krajobrazu jest jeszcze multum.

Rozmawiał Arkadiusz Adamkowski

* UCHWAŁA KRAJOBRAZOWA

„W uchwale jest m.in. zakaz wieszania banerów reklamowych na ścianach budynków, ogrodzeniach i balustradach balkonów, wyklejania całych witryn sklepowych. Wiadomo też, jakie są minimalne odległości między billboardami. Kolejna zasada odnosi się do szyldów reklamowych dotyczących konkretnej działalności, umieszczanych na budynkach. Chodzi m.in. o sklepy określonych branż, działalność biurową, gastronomiczną” – pisaliśmy w „Gazecie Płockiej” dwa miesiące temu.

** TRZY STREFY

Miasto jest trzy strefy, w każdej obowiązują inne zasady:

1. Strefa zabytkowa, staromiejska ze Starym Miastem i osiedlem Kolegialna, ale nie tylko. Od południa zaczynała się od nabrzeża Wisły, od wschodu – od al. Kilińskiego, od północy jej granicami były al. Jachowicza i Kobylińskiego, a na zachodzie najdalej sięgała do ujścia Brzeźnicy do Wisły.
2. Blokowiska, tereny z przewagą budownictwa wielorodzinnego: Miodowa, Łukasiewicza, Tysiąclecia, Międzytorze, Wyszogrodzka, Podolszyce, Kochanowskiego, Dworcowa, Skarpa. Uwaga: granice tej strefy nie pokrywały się w 100 proc. z granicami osiedli.
3. Reszta Płocka – np. Imielnica, Borowiczki, Trzepowo, cześć miasta na lewym brzegu Wisły.

Mnóstwo informacji na temat uchwały krajobrazowej – na stronie internetowej urzędu miasta >>

Na zdj.: ogrodzenie Nowatora na skrzyżowaniu al. Piłsudskiego i Otolińskiej; zostało tu jeszcze kilka reklam, ale miasto wydało już decyzję o ich usunięciu

Udostępnij artykuł: