Walka na Wiśle, cz. 2. To w podpłockiej wsi przyszedł na świat salonowy bocznokołowiec o najbardziej zafałszowanej historii

Jest początek 1914 roku. Stanisław Górnicki, wówczas właściciel sześciu parostatków, gromadzi materiały do budowy kolejnego.

W zamyśle statek ma się nazywać „Stanisław” na cześć samego armatora lub młodszego syna o tym imieniu i powstać w stoczni Górnickich w Radziwiu, wsi na przedmieściu Płocka, na lewym brzegu Wisły. Ma być perłą w koronie jego flotylli wiślanej, statkiem salonowym, pasażerskim, najpiękniejszą jednostką flagową firmy Żegluga Parowa na Wiśle „Stanisław i Józef Górniccy” (nie wiadomo, kiedy armator dopuścił do interesu starszego syna). Zapobiegliwy przemysłowiec zakupił już do napędu statku maszynę parową o mocy 90 KM zbudowaną w 1904 roku w zakładach niemieckich F. Schichaua w Elbingu (obecnie Elbląg) oraz nowy kocioł parowy w tej samej stoczni.

Parowiec jednak nie powstał w 1914, jak błędnie podaje większość publikacji łącznie z internetową Wikipedią, gdyż na przeszkodzie stanął wybuch I wojny światowej.

Słyszeliście o białym szkwale, który zabił 34 mieszkańców Radziwia? Ktoś pamięta pożar i eksplozje na kombinacie, które zagroziły miastu?

To bocznokołowiec polski o najbardziej zafałszowanej historii. Nie jest też prawdą, że w czasie wojny Rosjanie wcielili „Stanisława” do swojej armii, a w czasie oblężenia twierdzy w Nowogeorgiewsku (Modlinie) przez Niemców w listopadzie 1914 roku cofające się wojsko carskie zatopiło jednostkę. Nie przeleżał też na dnie Wisły do 1919 roku, kiedy to po odzyskaniu niepodległości wydobyto go i odbudowano, i nie pływał podczas wojny polsko-bolszewickiej jako statek szpitalny.

Trudno pojąć, skąd się wzięły takie informacje, gdyż „Stanisław” w tym czasie nie istniał, jak słusznie zauważył jedyny autor Marek A. Michalski w swojej pionierskiej monografii statków parowych bocznokołowych. (…)

Na zdj.: Flagowy parowiec Górnickich „Stanisław” z banderą o barwach Płocka, 1933 r. ; źródło: Dom Wydawniczy Księży Młyn

---

Od redakcji: Przeczytaliście fragment rozdziału „Walka na Wiśle” z „Sekretów Płocka” autorstwa Romany Kuffel, wydanych przez Dom Wydawniczy Księży Młyn.

Walka na Wiśle, cz. 1. Tor wyścigowy na rzece, czyli jak armatorzy i kapitanowie ze sobą konkurowali

Walka na Wiśle, cz. 3. Bandy szulerów grasują między Płockiem a Warszawą. Stołeczna prasa donosi o samosądach na naciągaczach

„Sekrety Płocka” są dostępne w księgarniach internetowych i na stronie km.com.pl. W Płocku książkę Romany Kuffel można znaleźć m.in. w sklepie filatelistycznym przy Tumskiej i w siedzibie Płockiej Lokalnej Organizacji Turystycznej na Starym Rynku.

Udostępnij artykuł: