Dziś Środa Popielcowa. Dlaczego pościć w Wielkim Poście? Jak pościć, nie oszukując samego siebie?

Można świętować rocznice, można uczestniczyć w różnych odpustach, nawiedzać kolejne sanktuaria, palić świece i składać ofiary, ale na nic się to zda, jeśli zimne i zamknięte pozostanie nasze serce, jeśli obojętne będą nasze oczy, jeśli nasze usta będą złorzeczyć, a dłonie krzywdzić.

Od niepamiętnych czasów u Egipcjan, Arabów, Żydów i Greków popiół i posypanie nim głowy jest obrazem ułomności i przemijania człowieka, znakiem żałoby i pokuty, smutku, skargi i skruchy.

Z tym znakiem i gestem związany był i jest post. Słowo w języku łacińskim (jejunium) oznacza dobrowolne nieprzyjmowanie żadnego pokarmu. Praktyka abstynencji całkowitej lub częściowej od pokarmu z racji religijnych jest uznaniem całkowitej zależności od Boga, ponieważ bez pożywienia, którego dawcą jest Bóg, człowiek doświadcza niepewności swoich sił, swego życia. Post oznacza uznanie się wobec Boga grzesznikiem błagającym – ze świadomością swego przemijania – przebaczenia Bożego.

Post cielesny ma rzeczywisty sens, gdy towarzyszy mu powstrzymywanie się od grzechu i gdy towarzyszy także zadośćuczynieniu. Post tak rozumiany otwiera serce człowieka na potrzeby ubogich, chorych, samotnych, starych… Inaczej jest czystą ostentacją.

„Chodzi o służenie drugiemu. Ono może być trudne, gdy znajdziemy się w jakichś trudnych sytuacjach. Ja mam poczucie, że służyłem ludziom, ale czy zawsze zrobiłem to, co należało zrobić, tego nie wiem. Natomiast wiem, że ważną rzeczą jest powiedzieć drugiemu człowiekowi: >>kocham cię<<”.

o. Ludwik Wiśniewski

Według Ewangelii Jezus pości 40 dni i nocy na pustyni przed ogłoszeniem na Górze ośmiu błogosławieństw, czyli nowego prawa. Uczy także, że dla Jego uczniów, zaproszonych na ucztę mesjaniczną, post wyraża oczekiwanie na Oblubieńca, którym jest On sam.

---

Post i abstynencja w Środę Popielcową i Wielki Piątek jest wyrazem woli zadośćuczynienia za grzech i wyrzeczenia się go. Jest on jednak przede wszystkim przygotowaniem się do obchodów Wielkanocy, Paschy, Zmartwychwstania. Można bowiem świętować rocznice, można uczestniczyć w różnych odpustach, nawiedzać kolejne sanktuaria, palić świece i składać ofiary, ale na nic się to zda, jeśli zimne i zamknięte pozostanie nasze serce, jeśli obojętne będą nasze oczy, nasze usta będą złorzeczyć, a dłonie krzywdzić. Jest się wówczas człowiekiem oszukującym samego siebie, czczącym Boga jedynie wargami, a nie sercem.

„Potrzebujemy serca przemienionego mocą i łaską Pana Jezusa! Potrzebujemy serca mądrego i roztropnego, które zdolne będzie oprzeć się złu, obłudzie czy hipokryzji. Światu potrzeba serca”.

Abp Wojciech Polak
Prymas Polski

Spełnieniu tej wielorakiej potrzeby służy m.in. poprawnie rozumiany, dobrowolnie przyjęty i przeżyty post.

Udostępnij artykuł: