Jesteśmy stworzeni dla nieśmiertelności. Jej symbolem są trzymane dzisiaj w dłoniach pobłogosławione palmy

Niedziela Palmowa ma podwójny charakter: jest dniem radości, ale także rozważaniem Męki Pańskiej.

Palmy, które przynieśliśmy dziś do kościoła symbolizują powrót do życia oraz pragnienie włączenia się w uroczyste powitanie zgotowane Chrystusowi przez tłum mieszkańców Jerozolimy. Radość i uniesienie przechodzą jednak w dramat, gdy wsłuchujemy się i rozważamy Mękę Jezusa i Jego śmierć na krzyżu.

On sam wiedział, że entuzjazm witającego Go tłumu będzie trwał krótko i ci sami ludzie już za kilka dni zawołają na dziedzińcu Piłata: „Ukrzyżuj Go!”.

---

Choroba, ból i śmierć to jakby trzy ogniwa życia. Przechodzi przez nie każdy człowiek. Z dwoma pierwszymi usiłuje się zmagać. W spotkaniu z ostatnim jest bezradny. Tak było i jest.

Biblia nie zna łatwych rozwiązań problemu choroby, cierpienia i śmierci, dlatego nigdy nie mówi o „pięknej śmierci”. Również śmierć Chrystusa nie zawiera w sobie nic pięknego. Dramatycznie brzmią słowa, które Jezus wypowiada z krzyża: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?”.

Dramatyczne są chwile związane z porodem ludzkiego życia, ale nie mniej dramatycznie jawi się jego ziemskie zakończenie.

Jezus wskazuje, że jego rozwiązaniem jest całkowite zaufanie Bogu. Ewangelista Łukasz zapisał, że przed skonaniem Jezus zawołał: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego”.

---

Życie otrzymane od Boga nigdy się nie kończy. Jesteśmy stworzeni dla nieśmiertelności. Jej symbolem są trzymane dzisiaj w dłoniach pobłogosławione palmy. Znak zwycięstwa nad ostatnim wrogiem człowieka.

Na zdj.: Procesja z palmami w sierpeckim skansenie. Fot. Dariusz Krześniak / Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu

Ks. Andrzej Rojewski

Wieloletni wykładowca liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, obecnie kapelan Domu Seniora Leonianum

Udostępnij artykuł: