Grecy widzieli w krzyżu podłe barbarzyństwo, Rzymianie – haniebną śmierć, Żydzi – znak przekleństwa od Boga. Dla chrześcijan zaś…

… krzyż jest znakiem miłosiernej miłości Boga.

Centralnym punktem liturgii Wielkiego Piątku jest czytanie Męki Jezusa Chrystusa według Ewangelii św. Jana. Wypływająca z niej adoracja Krzyża kieruje myśl ku Temu, który drzewo hańby uczynił drzewem życia.

W Ewangelii św. Jana słowo „ukrzyżowany” splata się ze słowem „wywyższony”. Ukrzyżowany Jezus został wywyższony na krzyżu, zmartwychwstał, wniebowstąpił i siedzi po prawicy Ojca.

Jan, jedyny z apostołów który odważył się być pod krzyżem, nigdy nie zapomniał tego widoku. Świadczy więc o tym, czego był świadkiem. Krzyż i zmartwychwstanie są tym samym misterium zbawienia zapowiedzianym przez Jezusa: „Ja (…) gdy zostanę wywyższony nad ziemię, pociągnę wszystkich ku sobie”. W tym znaczeniu wniebowstąpienie Jezusa dokonało się już w Wielki Piątek. Zmartwychwstanie jest pieczęcią Boga nad dziełem zbawczym Jego Syna. Pascha nie wymazuje krzyża i odwrotne, krzyż głosi zwycięstwo nad grzechem i śmiercią. „Teraz Syn Człowieczy został uwielbiony” – mówi Jezus, gdy Jego męka rozpoczyna się zdradą Judasza.

Grecy widzieli w krzyżu podłe barbarzyństwo, Rzymianie – haniebną śmierć niewolnika, wierzący Żyd – znak przekleństwa od Boga. Dla chrześcijan krzyż jest znakiem miłosiernej miłości Boga. Chrystus dobrowolnie wydał się na mękę.

Krzyż, znak pohańbienia i cierpienia człowieka, jest jednocześnie objawieniem niepojętej, „szalonej” miłości Boga. Całkowitym oddaniem siebie „dla nas ludzi i dla naszego zbawienia” (Credo). „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata. Pójdźmy z pokłonem” – śpiewamy w akcie adoracji.

Ks. Andrzej Rojewski

Wieloletni wykładowca liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, obecnie kapelan Domu Seniora Leonianum

Udostępnij artykuł: