Dziś święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W Kościele Wschodnim i Zachodnim było obchodzone już w V wieku

Wniebowzięcie jako prawdę wiary (dogmat) ogłosił 1 listopada 1950 roku Pius XII.

„Powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła i naszą, ogłaszamy, orzekamy i określamy jako dogmat objawiony przez Boga: że Niepokalana Matka Boga, Maryja zawsze Dziewica, po zakończeniu ziemskiego życia z duszą i ciałem została wzięta do chwały niebieskiej” – obwieścił papież.

Taką wiarę Kościoła znajdujemy już po Edykcie tolerancyjnym cesarza Konstantyna Wielkiego (313 r.) Jej uzewnętrznieniem stawały się obrazy i witraże spotykane w świątyniach romańskich, średniowiecznych i w bliższych nam okresach.

W proklamowanej dziś Ewangelii wierni wsłuchują się w dziękczynną pieśń Maryi: „Wielbi Pana moja dusza i duch mój rozradował się w Bogu, moim Zbawicielu, bo spojrzał na uniżenie swojej służebnicy. Odtąd wszystkie pokolenia będą mnie nazywać błogosławioną, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmogący” . Pieśń Maryi jest dziękczynieniem i uwielbieniem zanoszonym do „Zbawiciela” i „Wszechmogącego”. Wyjątkowość Maryi (wzięcie do nieba z duszą i ciałem) nie wypływa z Jej zasług, lecz z racji Bożego Macierzyństwa. Maryja nie jest boginią, lecz służebnicą Pańską. Jej „Magnificat” nie ma zatem nic wspólnego z dumą z racji Bożego macierzyństwa. Jest Jej pokornym wyznaniem: wszystko kim jest pochodzi z Bożej łaskawości i wznosi się do Jego chwały.

Dlatego prawdziwa pobożność maryjna kieruje zawsze ku zbawczemu misterium Jezusa. Stąd, aby zrozumieć wniebowzięcie Maryi, trzeba najpierw rozważyć zmartwychwstanie i wyniesienie Jezusa do chwały. Ze ścisłej relacji misterium Maryi ze zbawczym misterium Chrystusa wynika tajemnica
nieustannej pomocy Maryi.

W święto Jej Wniebowzięcia Polska czci interwencję Maryi w zwycięskiej bitwie z bolszewikami pod Warszawą 15 sierpnia 1920 r. W tym dniu dokonały się „wielkie rzeczy”, za wstawiennictwem Maryi, Wszechmocny „okazał moc swego ramienia, i rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich”.

Na zdj.: Wniebowzięcie Marii autorstwa Francesco Botticiniego

Ks. Andrzej Rojewski

Wieloletni wykładowca liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, obecnie kapelan Domu Seniora Leonianum

Udostępnij artykuł: