Jarosław WaneckiNASTĘPNY PROSZĘ
Mój koszyczek ze święconką – z roku na rok coraz mniejszy. Czuję się nawet zakłopotany, bo każdy sąsiedzki kosz przytłacza
Przygotowując wielkanocny stół trudno zaplanować jakąkolwiek dietę. Oto Wielki Post symbolicznie przegrywa z nieustającym karnawałem nieumiarkowania w jedzeniu i piciu.
Przyrzeczona w Popielcową Środę kwarantanna z survivalową próbą przeżycia bez alkoholu, słodyczy, tłuszczu i energetyków kończy bieg między półkami dyskontów.
Wykładając na przesuwającą się taśmę zakupy, usłyszałem anegdotę, jak jeden z podchmielonych nieco klientów chciał pożyczyć sklepowy koszyk i wykorzystać do przygotowania wielkiej święconki. Na bogato. Najpierw produkty tradycyjne: wytłaczanka jaj, bochenek chleba, zadrukowane kolorowo pisanki, kilka puchatych kurczaczków ozdobnych, piętnastocentymetrowy czekoladowy zając, szynka jak za Gierka owinięta sznurkiem, pęta kiełbas białych i niebiałych, wielka drożdżowa baba posypana cukrem pudrem oraz sól i pieprz do smaku. Dalej sześciopak piwa, gazeta z programem telewizyjnym i… można świętować.
Wystawiając koszyczek na stół w kościele parafialnym z roku na rok wydaje mi się coraz mniejszy i w pierwszej chwili czuję się nawet zakłopotany. Każdy sąsiedzki kosz przytłacza. Na bogato i coraz bardziej niekonwencjonalnie: bajkowo, nieskromnie i dumnie. Tradycja coraz bardziej przeplata się z pomysłami dzieci. Jeszcze bez świecenia telefonu z aplikacją „Alleluja”, ale kto wie, co w przyszłości podpowie celebryta, który fotografując się bez umiaru z markowymi gadżetami i pseudorodzinnymi potrawami, zapomniał o Bożym świecie.
Wyznaczając koszykiem granicę wojny postu z karnawałem, warto pamiętać o życzeniu dzielonym wraz z jajkiem.
Umiarkowanie w jedzeniu i piciu jest zdrowsze, a refren wymówki, że to przecież święta, z roku na rok niesie się ciszej, zagłuszony nachalną reklamą obżarstwa. Wtorkowa wizyta w gabinecie lekarskim lub wcześniejsze okupowanie szpitalnego oddziału ratunkowego nie będą wówczas konieczne.
Miłego świętowania bez żadnych dolegliwości.
Jarosław Wanecki
lekarz, były prezes Okręgowej Izby Lekarskiej w Płocku
Udostępnij artykuł:
Zobacz także

Nie możesz spać? Przyczyną nie zawsze jest stres. Kiedy warto zbadać sen?
Autor: Jarosław Wanecki
Mniej reklamozy w Płocku – i dobrze, ale… warto też spojrzeć pod nogi na „szczyt obciachu”. Bo estetyka miasta to problem złożony. Z detali
Autor: Radek Łabarzewski
Płocczanie żądają! Od starostwa: spluwaczek w biurach. Od policji: wzięcia się za szopenfeldziarzy. Od miasta: drogi na cmentarz bez taplania się w błocie
Autor: Michał Kacprzak
Nie wystarczy powiedzieć, że „ktoś, coś, gdzieś”. Pudełko po lekach nie zastąpi dokumentacji medycznej, nie jest dowodem rozpoczętej terapii
Autor: Jarosław Wanecki
Kwestowaliśmy też my, młodzi. „Pieniądze, pieniążki…” – zachęcała do hojności Gabrysia (4 lata), ja dokumentowałem zbiórkę na zdjęciach, a Antek ogłosił jej wynik
Autor: Alek Sobski
Duże zainteresowanie loterią na budowę lotniska w Płocku. 30 tys. losów, każdy po 50 groszy, do wygrania samochód
Autor: Michał Kacprzak
On wyczarował zieleń dawnego Płocka, miasta róż, on w sąsiedniej wsi wyhodował nową odmianę moreli i nazwał ją: podolszycka. Teraz my upamiętnijmy Wincentego Kordę…
Autor: Radosław Łabarzewski Patryk Mieszkowicz
„Uczmy się, żeby nie bolało!”. O tym, jak lepiej, szybciej, kompleksowo uśmierzać ból rozmawiali lekarze
Autor: Jarosław Wanecki




