Cuda, panie, cuda. Manufaktura – jak łódzka – dla Płocka! Tam, gdzie więzienie, ono zaś pod Orlenem? Minister daje zielone światło

Takie cuda tylko w kampanii wyborczej. Tym razem – samorządowej. Na jej finiszu, w 2010 r., bombę odpaliła Platforma Obywatelska.

– Chciałbym, żebyśmy porozmawiali o ważnym pomyśle: jak przywrócić do życia centrum miasta – zagaił podczas konferencji prasowej ówczesny poseł PO i kandydat na prezydenta Płocka Andrzej Nowakowski.

Szybko dodał, że chodzi mu o zajmujący ponad 3 hektary zakład karny.

Zabytek ze strażnicami

A ten ma już ponad dwa wieki. W 1803 r. władze pruskie wybudowały dwupiętrowy budynek zaprojektowany przez Dawida Gally. Mur stwarzał wrażenie fortecy, charakterystyczny był napis nad bramą: „Postrach rzuca na niecnych, dobrych ubezpiecza tym domem Fryderyk Wilhelm III”.

Kolejne budynki więzienne według planów Henryka Marconiego postawiły zaborcze władze rosyjskie, zapełniały je m.in. wyłapanymi na Mazowszu powstańcami.

Ze strony internetowej Płockiej Lokalnej Organizacji Turystycznej: „Pojedyncze cele urządzono tak, by były widoczne ze środka korytarza. Jeden wartownik nie schodząc z posterunku mógł dozorować setki aresztantów. Więzienie składało się z trzech pięter i jednego korytarza na piętrze najniższym, drugi i trzeci korytarz urządzone były w postaci galerii. (…) Po pierwszej wojnie światowej, kiedy Polacy odzyskali niepodległość (…) zmieniono wygląd więzienia – z ponurego, brudnego i zaniedbanego gmachu zrobiono bardzo schludne i czysto na biało pomalowane ściany”.

I dalej: „W latach trzydziestych XX wieku budynki więzienne przeszły znaczną modernizację. Pojawiły się nowe akcenty architektoniczne, między innymi w postaci nowo wybudowanych strażnic wzniesionych na murach. Równocześnie z pracami, jakie prowadzono w pomieszczeniach więziennych, wyremontowano i odświeżono mury zewnętrzne”.

Po 1945 r. władza ludowa znów zmodernizowała obiekty przy Sienkiewicza, podwyższyła ogrodzenie, powstały przedsiębiorstwa obróbki drewna i metali – o tym ostatnim już za chwilę.

Minister wspiera kolegę

Szalony pomysł utworzenia tam „czegoś wzorowanego na łódzkiej Manufakturze przypadł do gustu ówczesnemu ministrowi sprawiedliwości. Krzysztof Kwiatkowski specjalnie przyjechał do Płocka, by wesprzeć partyjnego kolegę. Publicznie, dość nieoczekiwanie, zadeklarował, że jest skłonny przekazać miastu teren, „który mógłby być dla Płocka piękną wizytówką”.

Co mogłoby być między Sienkiewicza a 1 Maja? Według Nowakowskiego, miejsce związane z handlem, kulturą, rozrywką.

Najpierw na więziennym terenie zajmowanym przez „chylące się ku upadkowi” i nadzorowane przez Centralny Zarząd Służby Więziennej Przedsiębiorstwo Przemysłu Metalowego PPMET” (minister przekonywał, że te powierzchnie miasto może dostać najpóźniej w 2011 r.). A potem – za kilka, kilkanaście lat – „>>Manufaktura płocka<< mogłaby zaistnieć także w samym sercu zakładu karnego” – relacjonowali zapowiedzi polityków dziennikarze „Wyborczej”.

Jeśli tak, to co z więzieniem? Jak stwierdził Kwiatkowski, można by je przenieść na obrzeża miasta, np. pod Orlen, gdzie osadzeni wykonywaliby prace na rzecz koncernu.

Manufaktura Łódź dziś

Wizytówka Łodzi, rozpoznawalna na równi z ulicą Piotrkowską. Muzea, kino, teatr, ćwierć tysiąca butików i sklepów, place zabaw dla najmłodszych, klub fitness, kilkadziesiąt restauracji i kawiarni. Jej punktem centralnym jest ponadtrzyhektarowy Rynek Włókniarek Łódzkich, pełniący funkcję przyjaznej przestrzeni publicznej. To tutaj organizowane są imprezy kulturalne i rozrywkowe, przyciągające zarówno łodzian, jaki i turystów. Manufaktura znana jest także dzięki licznym wyróżnieniom, przyznanym za udany projekt rewitalizacji zabytkowych obiektów pofabrycznych.

Udostępnij artykuł: