Piotr DąbrowskiPiotr Dąbrowski
PŁOCK AKUSTYCZNIE

Co słychać w Płocku? 43 nagrania na nowej mapie dźwięków. Gwar imprez, odgłosy ulic, stadionu, ale i strefy ciszy. Posłuchajcie miasta

Kilka nagrań w projekcie to także Wisła czy zalew Sobótka, tu wykorzystałem m.in. hydrofon i geofon – wykonane własnoręcznie urządzenia służące rejestracji dźwięków pod wodą.

Nagraniami terenowymi zajmuję się niemal tak długo jak muzyką, czyli ok. 20 lat. Pierwsze z nich powstawały z zamiarem wykorzystania ich w działalności stricte artystycznej, pod kątem dalszego przetwarzania i wykorzystania w muzyce. Dopiero po pewnym czasie zacząłem je traktować jako byt osobny, służący dokumentacji audiosfery różnych miejsc w danym czasie.

Tę działalność kontynuuję do dziś.


Pierwsza mapa dźwiękowa Płocka powstała w 2020 roku, w okresie gdy Covid-19 i związane z nim obostrzenia odcisnęły wyraźne piętno na tkance dźwiękowej miasta.

Mapa – ponieważ to zbiór nagrań przypisanych konkretnym miejscom. A „pandemiczna” inspiracja dla powstania projektu to przede wszystkim świadomość, jak wiele dźwiękowo się zmieniło – o ile cichszy stał się Płock. Czasami można było odnieść wrażenie, że zniknęła z niego połowa mieszkańców. To było warte udokumentowania, ale też jasne było, że po zniesieniu obostrzeń warto będzie ten projekt uzupełnić o nagrania wykonane już w czasach normalnego funkcjonowania miasta.


W 2025 roku mija zatem pięć lat od ukazania się tej pierwszej mapy dźwiękowej Płocka, na którą złożyło się 40 nagrań terenowych. Druga odsłona projektu przedstawia Płock w 43 nagraniach, w wielu przypadkach o zupełnie innym charakterze. Gwar, wydarzenia masowe, intensywny i wszechobecny ruch kołowy i kolejowy…

Podczas nagrań poszukiwałem też stref ciszy, funkcjonujących przynajmniej w takim stopniu, na jaki pozwala miasto. Stąd na najnowszej mapie dźwiękowej Płocka znalazły się praktycznie wszystkie płockie cmentarze, na których ciszy wymuszonej przez uwarunkowania kulturowe towarzyszy głównie obecność ptaków, a miejski hałas lokuje się przeważnie na dalszych planach.

Kilka nagrań w projekcie to także Wisła czy zalew Sobótka, tu wykorzystałem hydrofon i geofon – wykonane własnoręcznie urządzenia służące rejestracji dźwięków pod wodą oraz z wykorzystaniem rezonujących elementów metalowych w miejskiej architekturze.


Część lokalizacji na pierwszej i drugiej mapie pokrywa się, celem było pokazanie różnic i podobieństw w audiosferze tych miejsc. Myślę jednak, że to całościowy obraz prezentowany przez nagrania z tych wydawnictw pokazuje najwięcej, nie są one bowiem pomiarami akustycznymi, a w znacznej mierze subiektywną impresją na temat tego, jak brzmi miasto, działaniem na pograniczu dokumentu i sztuki dźwiękowej.

Posłuchajcie wybranych nagrań:

Bulwar Stanisława Górnickiego – nabrzeże Wisły (mikrofon + hydrofon + geofon)
Ul. Słoneczna – ogródki
Cmentarz prawosławny przy ul. Norbertańskiej
Stadion im. Kazimierza Górskiego, mecz Wisła Płock – Legia Warszawa

Piotr Dąbrowski

Współzałożyciel i wiceprezes Fundacji Nobiscum. Razem z żoną Gabrielą Nowak-Dąbrowską nominowany w plebiscycie Płocczanin Roku 2020. Razem z fundacją obydwoje zostali finalistami konkursu Nagroda Polin 2025 – jako „osoby, które troszczą się o wspólną polsko-żydowską historię i nie boją się opowiadać o niej w swoich miastach, miasteczkach i wsiach”.

Na zdj. na górze strony: Piotr Dąbrowski; fot. Gabriela Nowak-Dąbrowska

Kategoria: Kultura, News, Opinie

Udostępnij artykuł:

Polityka prywatności © 2026 Gazeta Płocka. Projekt i wykonanie: Hedea.pl