Dziś uroczystość Matki Bożej Zielnej. Błogosławimy bukiety kwiatów i ziół, plony ziemi w snopach lub wieńcach

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wywodzi się z tradycji bizantyjskiej. Pod koniec IV w. obchodzono w Syrii święto Bogurodzicy, czyli Maryi Bożej Rodzicielki.

W Jerozolimie zaś ( V w.) wiązano koniec Jej ziemskiego życia z „zaśnięciem” i narodzinami dla nieba (Lekcjonarz Jerozolimski z V w.), odchodząc od podkreślanego pierwotnie macierzyństwa. Najstarsze zatem teksty o końcu życia Maryi, obok terminu „wniebowzięcie” używają także termin „zaśnięcie” i „przejście” nawiązując do Paschy Jezusa Chrystusa i dnia narodzin dla nieba męczenników. Rozwój czci Maryi Wniebowziętej nastąpił w IX wieku, dzięki świętym: Germanowi i Andrzejowi z Krety.

W połowie XX w., 1 listopada 1956 r., papież Pius XII ogłosił dogmat o wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny z duszą i ciałem: „Tryumf i zwycięstwo Maryi płyną z Jej zjednoczenia z Chrystusem: Dostojna Matka Boga, niepokalana w swoim poczęciu, nienaruszalnie dziewicza w Boskim macierzyństwie, wielkoduszna towarzyszka Boskiego Zbawiciela (…) osiągnęła najwyższą koronę swoich przywilejów (…) została zachowana wolną od zepsucia grobu (…) z duszą i ciałem została wyniesiona do najwyższej chwały nieba” (konstytucja apostolska „Najszczodrobliwszy Bóg” z 1 XI 1950 r.).

W pobożności wiernych uroczystość Wniebowzięcia NMP złączono ze zwyczajem błogosławienia ziół ułożonych w bukiety (IX w.). Nawiązywano w ten sposób do ogólnie przyjętego przekonania o ich właściwościach terapeutycznych oraz przynoszenia do Świątyni Jerozolimskiej pierwocin zbiorów. W Kościele wschodnim w święto Zaśnięcia Maryi po zakończeniu winobrania przynoszono i błogosławiono grona winnego krzewu jako dziękczynienie za zbiory. W Polsce uroczystość Wniebowzięcia Maryi wypada na zakończenie żniw, dlatego łącznie z bukietami kwiatów i ziół błogosławiono plony ziemi w snopach lub wieńcach. Zwyczaj był znakiem dziękczynienia za zbiory, a symbolizował Maryję jako najpiękniejszy owoc i kwiat ziemi, leczniczych ziół (stąd Matki Bożej Zielnej) i dojrzałości duchowej Maryi zgadzającej się na przyjęcie Syna Bożego do swego łona.

W modlitwie błogosławieństwa Kościół wychwala Boga za zioła służące jako lekarstwo i zboża będące pożywieniem dla człowieka i zwierząt. Modlitwa jest także prośbą o zachowanie ich od wszelkiej szkody jak również o to, aby Maryja na końcu ludzkiego życia wstawiała się do Boga, przedstawiając Mu człowiecze dobre czyny.

* * *

W Polsce dzień 15 sierpnia jest także świętem państwowym związanym z rocznicą „Cudu nad Wisłą” (1920 r.), czyli ocaleniem Ojczyzny i Europy od zalewu bolszewizmu. Zwycięstwo w bitwie pod Warszawą wiązano ze szczególnym wstawiennictwem Matki Bożej. W tym dniu w latach 1923–47 i ponownie od 1992 r. Wojsko Polskie obchodzi swoje święto.

Ks. Andrzej Rojewski

Wieloletni wykładowca liturgiki w Wyższym Seminarium Duchownym w Płocku, obecnie kapelan Domu Seniora Leonianum

Na zdj.: Witraż w kościele św. Tomasza z Akwinu w Paryżu, „Wniebowzięcie Maryi” Edouarda Amédée Didrona

Udostępnij artykuł: